Blog

Mama is moe

mama is moe
Mama is moe

Mama is moe

Mama zijn was altijd mijn grote droom en ik heb het geluk dat ik door 2 muiters mama genoemd word. Maar eerlijk gezegd heb ik het mama zijn wel een beetje onderschat. Ik dacht dat ik er een aardig beeld van had maar in dat beeld zat niet de intensiteit van het moederschap zoals ik dat nu beleef. Heel eerlijk, ik dacht dat ik het mama zijn er wel even bij kon doen, naast kon doen. Naast mijn werk, naast mijn man, naast mijn familie, naast mijn sociale leven.

Maar niets is minder waar. Ik had te weinig rekening gehouden met mijn gevoel dat erbij komt kijken. Vanaf het eerste moment overviel de liefde voor mijn kids mij. Zo intens had ik de liefde nog nooit gevoeld! Ik hou ontzettend veel van mijn man maar de liefde voor mijn kids is van een andere orde. Dat maakt alles zwaarder, ingewikkelder en moeilijker. Maar ook mooier, liefdevoller en intenser.

Ik wilde het zo graag goed doen, want het ging immers om mijn kinderen. Ik wilde ze alles geven dat ze nodig hebben. Maar ik wilde het ook graag goed blijven doen op mijn werk en daarnaast natuurlijk mijn man, familie en vrienden aandacht blijven geven. En dan nog sporten, want dat hoorde er toch ook bij. Wat een ballen hou je als mama in de lucht! Ongelooflijk! Daar had ik van te voren niet bij stil gestaan waardoor ik het moederschap heb onderschat.

Tijd voor mezelf had ik niet. Of beter gezegd nam ik niet. In ieder geval te weinig. Ik stond niet hoog op mijn eigen prioriteitenlijstje. Ik werd moe, had vaak hoofdpijn, was snel geïrriteerd en als ik het niet langer binnen kon houden schoot ik uit mijn slof. Buiten proportie want dan kwam alles eruit wat ik al dagen of weken had opgespaard. En vervolgens voelde ik mezelf schuldig, een slechte moeder. Mijn kids of man konden er niks aan doen en toch werd ik boos op hen. Een burnout lag op de loer….

Ik was niet de mens, de moeder die ik wilde zijn. Ik wilde een leuke, gezellige moeder zijn. Iemand die het leuk vind om moeder te zijn en van haar kinderen geniet en niet steeds op haar tenen hoeft te lopen. Maar hoe dan?

Ik besefte dat ik niet alleen voor anderen moest leven, voor mijn kids, voor mijn man, vrienden en familie en kinderen in de jeugdzorg maar vooral ook voor mezelf. Ik besefte dat ik door beter voor mezelf te zorgen, ook beter voor anderen kon zorgen. Want dan kon ik het doen met meer energie, meer liefde en omdat ik het leuk vond om te doen.

Ik moest mezelf op mijn prioriteitenlijstje gaan zetten en wel bovenaan. Maar dat voelde zo egoïstisch! Eerst aan mezelf denken en dan pas aan een ander? Dat was precies het tegenovergestelde van wat ik altijd had geleerd.

Tijd nemen voor mezelf is dan ook echt een proces geweest. Een proces dat tijd heeft gekost en met vallen en opstaan is gegaan. En eigenlijk ben ik er nog steeds mee bezig. Want ik betrap mezelf er nog steeds op dat mijn tijd er het eerst bij in schiet als ik druk ben. Dan schiet ik weer in oude patronen.

Maar ik leer, ik blijf bezig met tijd voor mezelf te creëren, lagere eisen te stellen aan mezelf en lief voor mezelf te zijn. Want het levert me zoveel op! Ik zit beter in mijn vel, ben gezelliger, geduldiger, liever, creatiever en rustiger. En dat ben ik ook als moeder waardoor ik ook bij de kinderen verschil merk. Want doordat ik beter in mijn vel zit, geduldiger en liever ben, creatiever en rustiger ben, kan ik veel meer hebben van mijn kids. Ik word minder snel boos en er kan meer. Ik zie de creatieve oplossingen sneller en speel weer lekker mee waardoor mijn kids zich ook gezien en gehoord voelen.

Tijd voor jezelf nemen is dus niet alleen goed voor jezelf maar ook voor je gezin en de rest van de wereld omdat jij er een mooier mens van wordt!

Wil jij dat ook? Neem dan contact met mij op, dan bespreken we de mogelijkheden.

Stralende groet,

Joke Achterkamp

PS. Lees hier nog even verder over wat elke moeder moet weten als het even tegen zit.