Blog

Oppervlakkige verlangens

Oppervlakkige verlangens
Oppervlakkige verlangens

Oppervlakkige verlangens

 

Vroeger hadden wij een enorme tuin achter ons huis met appelbomen, een hangmat en een grote moestuin waar mijn vader een crossbaantje in had gemaakt. Daarachter lag een sloot en een fietspad. Ik voelde me daar zo vrij als een vogeltje. Ik klom in bomen, struinde langs de sloot, ving kikkerdril en vissen met mijn eigengemaakte vishengel. Of eigenlijk deed ik een poging en ving ik nooit iets maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik was een buitenkind, een beetje een jongensmeisje. Ik was niet zo’n poppenmeisje dat hield van glitters en roze, dat kwam pas later 😉. Nee, dat jongensachtige, ravotten, buiten zijn vond ik fijn. Ik kon ook goed met jongens opschieten. Als meisje speelde ik ook gewoon met jongens, later dronk ik bier mee met de jongens, was ik wekelijks bij de voetbal te vinden en voelde ik me echt one of the guys. Nog steeds vind ik het verfrissend en ongecompliceerd om met mannen om te gaan.

Maar ik heb ook een andere kant. Mijn vrouwelijke kant. Die kwam pas veel later naar voren. Zo in mijn studententijd. Ik ging me veel vrouwelijker kleden. Jurkjes, hoge hakken, lichte make-up. Heerlijk vond ik het. Ik voelde me ineens veel mooier. Sneakers durfde ik bijna niet te dragen, ik was bang dat ik er daardoor lomp uit zou zien, dat het niet bij mij paste. Dat heb ik ook lange tijd dus niet gedaan.

Ik besefte dat ik hou van mooie dingen. Ik omring mezelf er graag mee. Daarin ben ik een echte weegschaal ;-). Mooie schoenen? Daar kan ik echt blij van worden en dan vooral van die geweldige stiletto’s. Hetzelfde geldt voor kleding. En voor zonnebrillen heb ik echt een zwak. Als een filmster gekleed en opgemaakt over de rode loper waar ik met een limo naar toe ben gebracht en daarna luxe uit eten in een 3-sterren restaurant is stiekem een grote droom van mij. Daar is toch die spotlight weer 😉.

Maar die liefde voor mooie, dure dingen vond ik oppervlakkig van mezelf. Je moet niet streven naar materialistische zaken was mij altijd geleerd. Dat zijn geen belangrijke dingen. Dat is oppervlakkig. En als er iets is waar ik een hekel aan heb is het oppervlakkigheid. Ik wil niet oppervlakkig zijn en dus drukte ik dat verlangen aan de kant.

Maar je weet hoe het werkt met onderdrukte verlangens 😉. Die ploppen toch ergens weer naar boven. Zo ook bij mij. En ik begon me af te vragen wat er eigenlijk mis mee was. Maakte dat verlangen van mij naar materialistische zaken mij echt een oppervlakkig persoon? Nee besloot ik. Dat kan naast elkaar bestaan. Ik besloot die oude overtuiging van mij los te laten.

Dus hi, ik ben Joke. Een vrouw die droomt van Michael Kors tassen, Louboutin hakken en Prada zonnebrillen, geniet van luxe etentjes en lekkere wijnen en verwend wil worden bij de schoonheidsspecialiste en manicure. En ik ben ook een vrouw die houdt van de natuur en de stilte, die geraakt wordt door dans en muziek, nadenkt over de zin van het leven, geniet van diepzinnige gesprekken en elke dag wil bijdragen aan een mooiere wereld. Maar dan het liefst in stijl ;-).

En jij? Aan welk verlangen durf jij niet toe te geven? Welk verlangen laat jij nog niet zien? Waarom niet? Welke overtuiging belemmert jou daarin? Ben je bereid die los te laten om weer een stukje dichter bij jezelf te komen? Zodat je weer gaat stralen? Ik help je er graag mee. Want daar wordt de wereld weer een stukje mooier van!

Liefs Joke